Op vrijdagavond scrabbelen in een Berlijnesk huiskamercafé in Oost met je hoogzwangere vriendin. Vraag: Is dit een goed verhaal, of juist niet? Is het een kroegwaardige anekdote voor je vrienden? Die na een slok bier benijdend zullen beamen: ‘Scrabble, goed idee, vroeger veel gespeeld, ik pak het er morgen ook eens bij met m’n meisje.’ Of denken ze intussen: ‘Die arme jongen is een stap verwijderd van een bakfiets op IJburg?’ Hij vraagt het zich allemaal af, als hij de eerste zeven letters uit de zak pakt.

IJburg. Het is een gevoelig punt. Hij heeft daar ooit naar een woning gekeken. Want: vriendin was zwanger. Na de bezichtiging van een appartement van 100 vierkante meter aan het water, met inbouwkeuken en een bad, schaamde hij zich voor zijn enthousiasme. En dan die andere voordelen. Lijn 26 voor de deur die je binnen een kwartier naar Centraal brengt. Strand. Natuurgebied op steenworp afstand. Rust.

Een oriënterende wandeling bracht hem naar de dijk. Hij stond stil, keek naar de oude vissershuizen van Durgerdam in de verte en liet de chronische wind van het eiland zijn konen blossen. ‘Ik moet deze wijk nog niet afschrijven’, zei hij richting een meeuw. Tegen zijn vriendin: ‘Maar hoe ga ik dit mijn vrienden uitleggen?’

IJburg bleek toch een brug te ver. Hij verhuisde naar een ander eiland in Oost. Een plek die hij kan verkopen met ‘Maar 15 minuten fietsen naar Centraal’. Fietsminuten zijn in Amsterdam waardevoller dan tramminuten.

De dichtstbijzijnde kroeg, die geen coffeeshop is, bleek het huiskamercafé met bordspelen te zijn. Wat hij van de combinatie ‘scrabbelen’ en ‘hoogzwangere vriendin’ moet vinden, weet hij nog steeds niet. Maar de setting in Oost stelt hem gerust. ‘Oost is toch een beetje het nieuwe West.’ Vriendin knikt beamend en nipt van haar thee.

Wat hij wel zeker weet, is dat ‘muggenpis’ een scrabblewoord is. Fronsende vriendin. ‘Kan een mug pissen?’, vraagt hij, ‘want als een mug kan pissen, is het een woord. Dat is dan drie keer de woordwaarde. BAM!’